L'esprit d'escalier

Een bseits van de drukte binnen Heilig Hart ligt op ongeveer een halve kilometer ten noordwesten van het, er een soort waar de Rue en de Rue Girardon Norvins, Place Marcel Ayme, genoemd naar de Franse toneelschrijver en verteller. Hij woonde vanaf zijn geboorte in 1902 tot aan zijn dood in 1967 in Montmartre in de Rue Norvins nummer 26 In zijn eer, was niet van deze huisnummer van de Place Marcel Ayme nummer 2 In zijn huidige structurele vorm van de plek was al in zijn leven als een inkeping in de Rue Norvins. Hij werd dus gemaakt voor hem louter nominale en omvat alleen het huisnummer. Dankzij deze inkeping kan slagen in deze zeer elegante oplossing. Maar deze eer werd alleen gelaten, hier niet te stoppen. De beroemde acteur, regisseur, choreograaf, schilder en beeldhouwer Jean Marais creëerde een bronzen standbeeld van de held van korte verhaal Ayme's "Le passe-muraille" van de 1943 ^een , die werd ingehuldigd in 1989.
Deze held genoemd Dutilleul, die als bij toeval leefde slechts twee straten verwijderd van zijn Schepper op de derde verdieping van de Rue d'Orchampt nummer 75 en was een vrijgezel, maar ook de derde klasse officier in het ministerie van Financiën. Omdat hij een stroomstoring op de leeftijd van 43 jaar uit, dat hij een zeer ongebruikelijke gave had. In feite is dit de stroom uitvalt, hij betast in het donker voor een tijdje en bevond zich plotseling op de trap weer, zonder evenwel, dat hij gepasseerd door een deur. Als de deur was op slot van binnenuit, om te zien Dutilleul gedwongen om terug te keren naar de weg naar zijn appartement, waar hij gebleven was het lijkt. En kijk, hij kwam eigenlijk door de muur terug naar zijn appartement.
Nu echter, Dutilleul van zijn natuur weer dien aard zijn dat het dit geschenk meer vervreemd dan avonturen rijden, zodat hij de volgende dag in deze zaak een arts bezocht met een "spiraalvormige verharding in de reactor wand van de schildklier" gediagnosticeerd en zijn pillen voorgeschreven, van de "tetravalent duizendblad extract, gemengd met rijstmeel en Zentaurenhormon" bestaan ​​en werden twee keer genomen per jaar. Dutilleul nam de eerste tablet, afgezet de rest in zijn nachtkastje en dan vergat dit incident en zijn bovenmenselijke mogelijkheid voor een heel jaar.

Maar een verandering in zijn leven moet hij tot recall erg dan hij dat er een nieuwe baas genaamd Lecuyer, dat zich in een frisse wind door de afdeling en veranderde het soort dingen, en formuleringen is kreeg dat zijn ondergeschikten in hun brief gebruikt. Dutilleul maar kon absoluut niet aan gewend en altijd viel terug in de conventionele, meer beleefd termen. Vanwege deze eigenzinnigheid, werd hij gedegradeerd van Lecuyer in een kleine berging, die rechtstreeks naar zijn kantoor. Omdat Lecuyer Dutilleul lastig gevallen bleef herinneren dat op een dag zijn genie. Herhaaldelijk heeft hij stak zijn hoofd door de muur vanaf dat moment zijn baas en vervloekte hen. Maar altijd als Lecuyer haastte zich na zo'n verschijnsel waarbij Dutilleuls hokje, dat hij ze goed vond aan zijn bureau op het werk, zodat Lecuyer moest zijn geestelijke gezondheid te twijfelen. Dutilleul uitgevoerd dit spel tot Lecuyer werd uiteindelijk opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.
Eigenlijk, ja het zou Dutilleul kan het bij laten, werd hij een hekel aan zijn tirannieke baas, maar nu er aan de hand. Maar Dutilleul had geproefd bloed en was al aan het denken over de mogelijkheden van zijn vermogen. Hij bewoog zich nu op de bank overvallen en was op zoek naar een bank naar huis na het andere, zijn zakken vol met geld en andere waardevolle spullen. Al snel alle delen van Parijs kende de indringer, de politie gewoon niet te krijgen om aan te raken. De rover, die altijd verliet zijn weerwolf pseudoniem "Garou Garou," geschreven op het delict, werd al snel de stad en ook naar het kantoor deze week. Dutilleul dus moest toezien hoe zijn collega's zijn vol bewondering voor deze "Garou Garou," uitgedrukt. Uiteindelijk kon hij het niet langer uithouden en pochte met zijn collega's zeggen dat hij zelf dat "Garou Garou," was wat ze geloofden, en zeker niet Dutilleul in plaats daarvan voortdurend gepest.
De volgende nacht, Dutilleul was dan ook doelbewust Einbbruch te vangen in een juwelierszaak aan zijn collega's laten zien dat hij eigenlijk was "Garou-Garou". De volgende ochtend was er zijn foto op de voorpagina's van kranten en hijzelf in de gevangenis. Hij was directeur en directeur herhaaldelijk voor de gek gehouden door simpelweg het verlaten van de gevangenis, omdat hij blij en in het buitenland, had echter het ontbijt in de kamer of het appartement van de ondergebracht gevangenis directeur. Op een gegeven moment, maar hij was moe van en verliet de gevangenis op de lange termijn, worden voorgelegd aan een ander uiterlijk en nam een nieuw huis in de Avenue Junot ² , rechts om de hoek van zijn voormalige appartement. Hij was op zoek naar een nieuwe uitdaging voor zijn regering, na de dikke muren van de gevangenis was inderdaad voorgesteld geen belemmering. Hij zweefde voor een reis naar Egypte, waar hij van plan was om te proberen op de muren van de piramiden. Maar eerst nam hij enige tijd onopgemerkt in Montmartre. meer>

1. Dit verhaal verscheen in Duitse vertaling in 1949 door Rowohlt Stuttgart / Hamburg / Baden-Baden, onder de titel "De man die kon lopen door muren en andere Parijse Scheherezaden." [ ← ]
2. Dit is de manier om de voortzetting van de bovenstaande Norvins Rue, die leefde in de Marcel Ayme. [ ← ]