Politik » Kategorie » L'esprit d'escalier

Category Archives: Politik

Am 1. Mai hat die Post geschlossen

Donnerstag, 1. Mai, 2008

A lle begon met het feit dat de NPD politicus Thomas Wulff wilde een pakket brengen naar de post. Blijkbaar niemand heeft zijn vele metgezellen hem erop wees dat de eerste Kan een nationale feestdag en het postkantoor is dus gesloten. Men vraagt zich af waarom hij voor dat doel op de 100 kilometer lange route van de Mecklenburg Ludwigslust naar Hamburg. Maar goed, dat is zijn prive-aangelegenheid. Misschien wilde hij de reis naar de post te combineren met een bezoek aan vrienden in Hamburg. Veel vrienden ontmoette hij er wel, maar blijkbaar niet. Integendeel. Been een aanzienlijk aantal hamburgers leek vooraf in kennis gesteld van de aankomst van de heer Wulff te zijn, omdat ze begroette hem met gezangen. Niemand anders dan gewist hem en zijn medereizigers op het feit dat de postkantoren zijn gesloten vandaag. In plaats daarvan, ze zongen zinnen als: "Je hebt de oorlog verlor'n!" Dit is erg handig voor iets anders dan een persoon die op zoek is naar een postkantoor. Hij zou op zijn minst in staat zijn om erop te wijzen dat er pakstations, waar u kunt te allen tijde dag of nacht en op feestdagen de verpakkingen. Zoals het was, Wulff had het mis voor de uren samen met zijn kameraden met zijn pakje onder zijn arm door het noorden van Hamburg. De menigte leek of het verkeerd begrijpen van Wulff zeer verbolgen. Waarom? Dat kan niet gebeuren elke keer. Gezien deze luid uitgesproken woede is ook Het metgezellen Wulff en in toenemende mate begon te banners ontvouwen. Langzaam duwt het vermoeden dat er meer aan de hand dan alleen het versturen van een pakket. Op de spandoeken waren er uitspraken als: "Internationale kapitaal alleen is - Gratis nationalisten Mecklenburg-Voor-Zuid." Aha. Een andere banner was gegraveerd met: "Duitse intifada." Past op de andere droeg een reisgenoot een Palestijnse vlag. Was ook de vlag van Iran is nu verplicht om wapperen in maiwind. Ahmadinejad, de grote vriend van het Joodse volk kon niet zelf komen om te pleiten voor de verlossing van Israël van de kaart. Hij zou ook een speech voorbereid op de komende 60e Reizen van en naar de verjaardag van de oprichting van Israël om de spoorlijn op die enkele dagen de Mahdi naar Teheran te inspecteren. De Amerikaanse vlag op zijn kop omhoog wordt uitgerekt. Dus echt, de NPD supporters zijn altijd inventief en subtiel. De kameraadschap Northeim had zijn eigen banner met een gezegde toegeschreven aan Bertolt Brecht: "Wat is juist verkeerd is, de weerstand wordt een plicht," De NPD kiel Plön district vereniging was ook vertegenwoordigd met een banner. Deze droeg het opschrift: "Weerstand kan worden verboden is het niet:" Wat zijn aanwezig banners van de vijand: "Fascisme is geen mening maar een misdaad" waar je bent gestopt met de vlag van de Sovjet-Unie tot zelfs nu niet alleen een symbool voor een pluralistische en democratische samenleving. De zaak wordt steeds onaangenaam, zodat de NPD supporters de weg met waterkanonnen gratis gespoten, zodat ze kunnen hun weg verder richting het stadspark. Ze verloor veel kleine stukjes papier waarop de genadige uitnodiging: "Kom en doe met met de autonome nationalisten" was te lezen, waaronder Deppenapostroph bij "info's op http://www ...". Dus echt, deze Nazi's, maar ook! Later werden de NPD-aanhangers enkele uren in de straat "Oude Wöhr" omringd.

Op een gegeven moment ging helemaal niet nodig, een politieauto in brand, en later zes prive-voertuigen. Naast deze voertuigen waren cd's met titels als "RMK Waffen SS". Een voertuig van Hesse was afgeleid van de "1488" als onderdeel van de plaat. Was natuurlijk de "14" niet voor de "Veertien woorden" van de Amerikaanse neo-nazi David Lane zeggen dat, omdat: ". We moeten het bestaan kinderen van ons volk en een toekomst voor White veilig te stellen" Ook was de "88" in markeren voor de achtste letter van het alfabet, zodat "HH" is dus "Heil Hitler" betekende. De extra "N" in het etiket waarschijnlijk niet staan voor "nationale". Dit is de Hessische toeristen nog steeds niet mogelijk dat zelfs. Misschien is deze combinatie was eigenlijk koesteren de kale kans, en de eigenaar van het voertuig in het park alleen maar om iets te doen zonder de demonstratie hebben. Of misschien ook niet. Ongeacht dergelijke vandalisme niet gerechtvaardigd is, en natuurlijk het dragen van iets anders dan het helpen om een verschil in de hoofden van rechts-extremisten te maken. Na de NPD had, na vele uren nog steeds vond geen postkantoor, waar ik buig Wulff pakket kan geven, je gezworen net voor de rit naar huis de Hamburgse senaat als een "homo-regering", alsof hij verantwoordelijk was voor de openingstijden van postkantoren. Had de NPD pakket Wulff Gewoon in de morgen Ludwigslust te plaatsen. Dit alles had kunnen worden vermeden!

Aandeel

Golo Mann, Karl Marx op

Donderdag 17 April, 2008

D een op 5 Mei van dit jaar de 190e verjaardag van Karl Marx Vijfde verjaardag was, op dit punt een beetje betrokken Trier filosofen, fruit oogst van Golo Mann's "Geschiedenis van de 19e Duitse en 20 Eeuw ", gegeven aan de beste:

Heine ooit sprak van zijn Duitse landgenoten in Parijs, met inbegrip van "de meest krachtige en geestig, Dr Marx." Hij werd gekozen en besloten. Hij was zo geestig als Heine en, hoewel er geen dichter, maar een schrijver van hoge rang. Maar hij dwong zijn geest op een enkele track. Hij nam kanten. Hij creëerde een feestje. Hij wilde de wereld geschiedenis te veroveren met zijn geest, waardoor de trein die zijn eigen geest heeft. Marx heeft gewerkt en werkt nog steeds vandaag de dag, maar niet wat hij verwacht, berekend, wordt naar buiten komen van zijn werk. [...]
Een Rus die hem ontmoet op een socialistische bijeenkomst in Brussel, het beschrijft: "Een dikke, zwarte manen op zijn hoofd, zijn handen bedekt met haar, knoopte samen de rok verkeerd, hij had nog steeds de blik van een man die goed is en de macht heeft om te eisen respect ... Zijn bewegingen waren hoekig, maar moedig en vol vertrouwen. Zijn manieren waren bijna alle sociale omgangsvormen, integendeel. Maar ze waren er trots op, met een vleugje minachting, en zijn scherpe stem die klonk als metaal, viel samen vreemd met de radicale oordelen over mensen en dingen die hij gekapt. Hij sprak anders dan in imperatief, geen weerstand tolereren woorden, die overigens werden verergerd door mij bijna pijnlijk aan te raken toon die alles wat hij zei doordrongen. "Vergelijkbaar Zag het een paar jaar later, een Duitse student, die op hun beurt goede ogen, heldere geest en sterke overtuigingen waren inherent, Carl Schurz: "Wat Marx zei, was, in feite, rijke inhoud, logisch en duidelijk. Maar nooit heb ik gezien hoe een man van zo beledigend en onduldbare arrogantie van de gebeurtenis. Niemand gelooft dat verschilde sterk van zijn verleend, is de eer van een redelijk respectvol overweging. Iedereen die het oneens met hem, hij behandeld met nauwelijks verholen minachting. Elk argument Hij antwoordde hem niet populair, ofwel met bijtende spot voor de beklagenswaardige onwetendheid of vermoeden van de motieven van oneerbare van Hem, die het. Ik herinner me nog goed de spottende snijden, zou ik zeggen, uitspugen van het geluid waarmee hij sprak het woord "bourgeois", en als een "bourgeois", dat wil zeggen als een onmiskenbaar voorbeeld van een diepe spirituele en morele moeras, verwierp hij alle . die het aandurfde om zijn mening tegen te spreken, "Er is geen twijfel dat de mensen als hij verscheen, de getuigen zijn te talrijk, te consistent, en is waarschijnlijk geen twijfel dat hij was. Hij was gezegend met een enorm intellect en geslagen, de eenzame en het maakte hem arrogant. Hij had waarschijnlijk de liefde voor zijn vrouw, zijn kinderen, zelfs medelijden, en het maakte hem woedend de ellende die was gekomen met de industrie. Zijn karakter was niet flexibel in tijden van nood, volledig trouw aan de titanic werk, dat hij zelf had opgelegd. Dat zijn deugden preisenswerte. Ze werden overlopen door een verschrikkelijk verlangen naar macht, houdt u rechts aan en de wil om goed alleen te zijn. De tegenstanders, critici, de andersdenkenden wilde om het te vernietigen, met een zwaard of zo lang als dat de betrokken niet met de pen die is gedrenkt in gif. Een van deze misschien niet de wereld beter. " ¹

Om deze mensen, hun - soms zeer mager - mind werking op een enkele track, komt men in de 21e Eeuw nog steeds in overvloed. Het duurt niet een marxistische om dissidenten te veroordelen en te proberen zo goed als te vernietigen hun motieven in twijfel lasterlijk manier. Mensen met een verschrikkelijk verlangen naar macht en de wil om te houden, en helemaal alleen gelijk te hebben, is te vinden vandaag de dag in de politiek, aan de ronde tafels, in de media redacties en in de kleine tuin clubs. Ze delen een neiging tot fanatisme. Bij de minste, maar deze functie is gekoppeld aan een heldere geest, aangezien er geen twijfel in Marx.

De meesten van hen zijn waarschijnlijk meer gemak, ijdelheid, egoïsme, ambitie en - ja, intellectuele inertie, die leiden tot zo'n zwart-wit denken, een onvermogen om af te stappen van een keer-gerelateerde posities zelfs een millimeter. We bouwen een paar vijanden, en kan nu ontspannen in de hangmat intellectueel. Het wordt gevaarlijk als deze vrij klein heerszuchtige geest winsten invloed op de publieke opinie over het onderwijs en de politiek. Immers kan met een dergelijke instelling moeilijk om de wereld beter. Maar dat is waarschijnlijk niet noodzakelijk de uitoefening van dergelijke onverzoenlijke mensen.

U ziet, zelfs in deze meer menselijke manieren is Marx actueler dan ooit.

Mann, Golo: de Duitse geschiedenis van de 19e en 20 Eeuw. Frankfurt am Main, 1996, S.176f. - Voor het eerst gepubliceerd in 1958. [ ← ]

Aandeel

Tagged Geschichte , Politik | Comments (0) Ook ingediend in Geschiedenis | Tagged Geschiedenis , Politiek | Reacties (0)

Verraad van de Verrader

Maandag 31 Maart 2008

L ike veel andere kranten, stelt ook de "jonge wereld" hun marxistisch-georiënteerde ^een mag op de Leipziger Buchmesse gratis aan de mensen. Dit leidt tot misschien vage hoop dat ze naar de ene of de andere lezers winnen.

Zoals we weten uit ervaring dat komt soms met deze hand en onbedoelde humor selbstparodistischen treinen, een resorts in om te bladeren in een rustig moment, toen weer honger voor een satire, het kan. Als het tijd is om een parallelle wereld waarin we verschillen tussen lachen en horror te doen. Een voorbeeld, waar de twee hevig met elkaar concurreren emoties, was hier in 2006 op basis van een "jonge wereld" gedrukt doodsbrief voor Slobodan Milosevic gedocumenteerd. Hij heeft hulde gebracht aan de verdachte als een oorlogsmisdadiger Milosevic als een "heldhaftige verdedigers van Joegoslavië en het internationale recht" en als "internationalisten, socialisten en anti-imperialisten". ²

In dit jaar gratis's Edition is nu een eerste periode van twaalf pagina supplement "marxisme" in strijd met, ten slotte, Marx 'dood in 2008 markeert de 125ste De tijd van zijn geboorte zelfs 190e Tijd dus nu houden we het probleem in de handen en het lichaam begint te gewoonte, van achter de pagina's.

Eerst lezen we daar, dat Bernd Stange, de voormalige coach van de Oost-Duitse nationale voetbalelftal ^drie , net 60 jaar, en dat was afgedreven hem nu Wit-Rusland. Dat klopt, de DSFler de "jonge wereld" niet zeggen "Wit-Rusland", maar in de oude Oost-Duitse stijl "Belarus", wat van nature komt en dus dichter bij de oorspronkelijke naam correct is. Het is steeds consistent. Bijgevolg moet men kunnen zeggen "Bielarus" ^vier of zelfs "Wit-Rusland". Maar zulke overwegingen spelen in het taalgebruik van de "jonge wereld" waarschijnlijk een ondergeschikte rol. Belangrijker lijkt te identificeren met de taal van de ter ziele gegane Oost-Duitse staat ideaal.

In zekere zin, ietwat eendimensionale manier, de "jonge wereld" taal die niet allemaal hetzelfde. Precies een kijkt terug op de mainstream media. Dus op pagina 13 van de editie van 14 Maart 2008, een klein artikel met de kop "LTI datum". Deze heeft de hand van relevante voorbeelden geven aan dat de programma-directeur van Radio Duitsland, Günter Muechler, in een interview in slechts drie minuten vier keer per lingua tertii imperii hebben gebruikt (zie screen capture). In feite Muechler gebruikt als een nogal vreemd en zeker klinkende naar LTI woordenschat. ⁵ In het bijzonder het feit dat Muechler praten over poëzie, lijken te zijn vreemd dat termen als "clean shot", "vernield" en "beledigend" vallen. Nou, er is de "jonge wereld" blijkbaar een vogel "neergeschoten" (LTI?).
De taal van de liefhebbers van de "jonge wereld" is zo goed, maar hopelijk niet te merken dat Victor Klemperer niet is gestopt sinds 1945 om te schrijven. Dus heb je de "jonge wereld 'veilig is, zelfs van de zogenaamde" LQI "gehoord of gelezen. Ten aanzien van de Tong Quartii imperii Klemperer opgemerkt:

"Ik moet geleidelijk gaan, systematisch aandacht te besteden aan de taal van het Vierde Rijk. Soms lijkt het mij minder een onderscheid dan die van de derde als de Saksische Dresden uit Leipzig ⁶ . Bijvoorbeeld, als maarschalk Stalin van de grootste van de op dat moment leven, is de meest ingenieuze strateeg, etc. Of als Stalin spreekt in een toespraak vanaf het begin van de oorlog door Hitler, natuurlijk, met de grootst mogelijke recht, als van de "kannibaal Hitler." Hoe dan ook, ik wil onze nieuwsbrief, en het Duitse People's Daily, die nu wordt mij gezonden heeft om precies te LQI sub specie te bestuderen. " ⁷
"Elke dag zie ik weer de voortzetting van de LTI in LQI." ⁸
"LTI = LQI!" ⁹
"LTI LQI doet met huid en haar. Zelfs cup - meer is het Limit - schrijft steeds strijdbaar. Mevrouw Kreisler verbaasd toen ik "in karakter" verwerpelijk. In een essay dat de menselijkheid van de huidige strafrechtelijke (gevangenis commando) prijst, zijn de bewoners geleerd om "enthousiast" mensen ". ¹⁰
"[...] En dit hele concentriert meer en meer op de integratie van de een verschilt veel minder van de nazi-houding en methode. Zeg in plaats van de arbeidersklasse ras, en beide bewegingen zijn identiek. Tirannie en beperktheid per dag te nemen. Religieuze vervolging, jeugd initiatie, strijd tegen de "ideologische coëxistentie," tegen "versplintering", tegen "kleinburgerlijke arrogantie" - dit alles is LQI. ¹¹

Hoe zit het met liefde "Young World", als u sectie "LTI momenteel" nog een "huidige LQI" recht hinzufügtest? Maak een site moeten voldoende materiaal voor het voor nu.

Wat Klemperer de relatie van het communisme betreft, maar ook meerdere malen geciteerd uit zijn dagboek:

"Het geeft me deze middag realiseerde zich dat het communisme is even geschikt voor het trekken van primitieve volkeren uit de oorspronkelijke slijm, en in de oorspronkelijke slijm zurückzutauchen beschaafd. In het tweede geval is het hypocriet om te werken en is niet alleen demotiverend, maar bedwelmende door consequent aan hypocrisie rears. Ik ben gewoon door mijn reis naar China en in de erkenning van de enorme prestaties hier gemaakt voor latere anti-communisten. Dit is misschien niet ideale staat Marx 'zijn geweest. " ¹²

Maar terug naar voetbaltrainer Bernd Stange. Nu leren we dat zijn verjaardag in een bar het plegen van Schnittchenbüffet in Minsk vervolgens naar nachzufeiern in de zomer in Jena met een barbecue. Een of andere manier doet denken aan die passage van Loriot loterij winnaars Lindemann: "Mijn naam is ...... Erwin ... Lindemann, ben gepensioneerd en 66 jaar ... met mijn loterij winst van 500.000 D-Mark, ik ben het nemen van een reis naar IJsland ... dan kan ik mijn dochter naar Rome deelnemen aan een pauselijke publiek in de herfst ... en dan open ik een mannen-boetiek in Wuppertal ". ¹³ - Tot slot lezen we dat het Stange heeft als doel zich te kwalificeren met de Wit-Russische nationale team voor het WK 2010 in Zuid-Afrika.

Nu is het al geamuseerd blik verder naar beneden en blijft op de volgende opzienbarende kop om: "Cuba verraden". Een rilling grijpt in een keer de lezer die zich afvraagt dan angstig, die de wereld verraden in Cuba? De eerste verdachte vraagt dat de gehele voormalige Oostblok - behalve natuurlijk de 'Geliefde Leider' Kim Jong-il - wordt bedoeld. Maar deze vermoedens worden eenmaal onderbroken, de pagina 16 van de "jonge wereld", maar de sport voorbehouden. Dus u verder te lezen. Na een kwalificatie wedstrijd van het Cubaanse Olympische team, zegt het, vijf Cubaanse spelers werden niet naar hun kwartalen. Onder hen befänden zowel de keeper en de kapitein.

Vervolgens wordt de "jonge wereld" inderdaad een gelukkige hand bleek dat ze dit direct geplaatst naar Cuba onder die van de voormalige coach van de Oost-Duitse nationale voetbalteam. Dus het maakt het makkelijker voor de lezer om te onthouden dat de staatsveiligheid van de DDR deden voorkomen dat een stuk beter dat de Oost-Duitse atleten desertie begaan. In de DDR, Republic of vluchtige ooit overgehaald om door schietpartij blijven leefbaar socialisme. De Caribische mensen zijn een beetje slordig, want natuurlijk, zodat kan gaan slechts vijf mensen tegelijk via het netwerk. Nou, de zaak wordt ingewikkelder als een verblijf in het midden van het land van de imperialistische vijand. Daarom heeft Cuba, echter, moet u door het insulaire karakter een thuisvoordeel in de preventie van illegale emigratie.

In de ogen van de verheerlijkte "Young World", hebben de Cubaanse atleten zo verraden Cuba en waarschijnlijk ook inzetten voor het socialisme als geheel. Per definitie is verraad "schending van een fiduciaire relatie": ¹⁴ heeft een of alle van deze vijf andere Cubanen ooit afgevraagd of het Cuba van de Maximo Lider, of socialisme en alles wat daarbij hoort met hem, dat is wat ze willen? Of beter gezegd, niet de mensen worden gedwongen om zijn "geluk"? Als er tussen het volk en de regering van Cuba, Noord-Korea of Wit-Rusland, een relatie van vertrouwen dat kan worden gebroken? Of is het niet eerder een afhankelijkheidsrelatie waarin ze toevallig aan te gaan of is geboren en van waaruit u wilt breken wanneer de gelegenheid zich voordoet? Hoe moet een land de moeite waard, zelfs omkeren van de bevoorrechte reis-ploeg gewoon als atleten terug? meer>

Zelf-gerapporteerd op de website van het papier [ ← ]
Doodsbrief van Slobodan Milosevic: Young World (18-19 maart 2006.) [ ← ]
raken landelijk bekend als coach van het Iraakse nationale elftal 2002-2004 [ ← ]
Transcriptie van witte roet. Беларусь [ ← ]
U kunt ook gewoon geïnterpreteerd in zijn voordeel als een poging om de gunst met de jonge doelgroep. Immers, in het interview aan de student concurrentie "lyrix". De poging om de taal van jongeren te gebruiken, zelfs met zo veel oudere semesters graag om terug te gaan. Hoe dan ook, is de "jonge wereld" niet willen Müchlers gunst, dat is hun recht te interpreteren. [ ← ]
Voor niet-Saksen, kunnen deze twee soorten worden onderscheiden van de Saksische moeilijk. [ ← ]
Klemperer, Victor: Dus ik zit tussen alle stoelen. Binnenkomst van 25.06.1945. Band 1: Tagebücher 1945 – 1949, S.24. [ ← ]
Ebd. Eintrag vom 12.10.1945, S.126. [ ← ]
Ebd. Eintrag vom 26.10.1945, S.133. [ ← ]
Ebd., Eintrag vom 15.10.1945, S.127. [ ← ]
Klemperer, Victor: So sitze ich denn zwischen allen Stühlen. Eintrag vom 14.02.1958. Band 2: Tagebücher 1950-1959, S.673. [ ← ]
Ebd., Eintrag vom 24.10.1958, S.723. [ ← ]
Loriot: Das Frühstücksei. Gesammelte dramatische Geschichten mit Doktor Klöbner und Herrn Müller-Lüdenscheidt, Herrn und Frau Hoppenstedt, Erwin Lindemann uva Zürich, 2003, S. 269. [ ← ]
Duden – Deutsches Universalwörterbuch. 4., neu bearbeitete und erweiterte Auflage. Mannheim, 2001. [ ← ]

Aandeel

Also filed in Berlin , Medien , Parallelwelten , Sprache | Tagged Berlin , Medien , Parallelwelten , Politik , Sprache | Comments (0)

Quellentexte zur Existenz von Kindersoldaten in Eritrea

Dienstag, 26. Februar, 2008

D a diese Seite auf Dauer zu schade ist, um sie mit Berichten über das NDR-Magazin Zapp und dessen mitunter verquast anmutende Berichterstattung im „Fall” Senait Mehari zu verstopfen und hier stattdessen lieber wieder von Erquicklicherem die Rede sein soll, wurde nun ein Quellenblog ins Netz gestellt, das sich allein dem Thema „Kindersoldaten in Eritrea” widmet:

http://textquellenzueritrea.wordpress.com/

Er kunnen ook de laatste Zapp werknemer en de laatste "ooggetuige" overtuigd van het feit dat er kindsoldaten in Eritrea. Dit blijkt niet door duistere en sinistere karakters, of over "commerciële media" ^een en al zeker niet gebogen over zijn imago, de moderne media bedrijf dat goede doelen ² , maar vooral van een vriend van Julia balansen beschouwd als expert Günter Schröder, de wetenschapper Hartmut Quehl weten.

Dus waarom deze blog is gepost online bron, waar de journalist maar ook voor popmuziek, Peter Disch, die de aftrap voor de hele discussie rond Mehari nooit hebben ontkend dat er kindsoldaten in Eritrea? Dit wordt eigenlijk uitgelegd in het hoofdstuk "problemen" van de bron blogs waarnaar hierboven verwezen wordt duidelijk, maar pas na een aantal alinea's, dus je moet via waden tot dan toe. Daarom is de uitleg hier weer eerder verdeeld en lezer-vriendelijk.

De bronnen, die het algemene bestaan van kindsoldaten in Eritrea te bewijzen werden online geplaatst om de volgende redenen:

Eerste

omdat de tv-magazine Zapp op 14/02/2008 Mehreteab Abraham, de woordvoerder van de Mehari critici zien, zoals hij zong voor de Berlinale Palast, luid en duidelijk:

"Er is geen zogenaamde kindsoldaten in Eritrea." ³

Dit is van belang omdat beide gebruik van Julia balanceert regelmatig en Peter Disch Mehreteab Abraham als getuige voor hun pure Meharis gedetailleerde kritiek op de voorstelling van een kamp in Eritrea. Waarom dan niet bellen met de getuige. "Er was geen zogenaamde kindsoldaten in de Tsebah-school", maar als het alleen naar deze school?

Tweede

Julia balanceert ook omdat deze valse, geheel algemene verklaring van een getuige niet gereageerd op haar, laat staan dat ze afstand over.

Derde

omdat Julia evenwicht in plaats naadloos verbonden, omdat hun eigen verklaring:

"In de film zijn er kindsoldaten in Eritrea. Hij speelt begin jaren tachtig. De tien jaar Avet gaat om de Eritrese rebellen. Daar wordt ze opgeleid als soldaat. Een speelfilm - in feite fictief, maar de producenten zeggen [...] We zijn erg dicht bij de waarheid. Dit is een waar gebeurd verhaal. " ⁴

Deze vorm van co-snijden van de onbetwiste links, valse bewering van een van hun getuigen insinueert haar eigen verklaring, het evenwicht dat er geen kindsoldaten in Eritrea en verhuisde het debat zeer zelfs op het algemene niveau waarop u - als gedetacheerde Peter Disch hun weerstand - zou niet gaan.

Julia zei, omdat saldi in deze zeer bericht op een later tijdstip het volgende:

"Toch is de film sterk denken aan het boek. De kinderen zullen leren wapens, schieten en doden. [...] Is het echt bestaan in Eritrea? " ⁵

Waarom is Julia saldi die vraag, als ze - niet ontkennen het bestaan van kindsoldaten in Eritrea - volgens Peter Disch? Als het evenwicht Julia ook maar niet aan Eritrea, maar gewoon naar school te gaan, waarom dan niet vragen: "Is het echt al op de school Tsebah" Deze vraag is Julia saldi kan niet zo zijn, want in de film gaat niet over de Tsebah School.

omdat Julia evenwicht in het kader van kindsoldaten in Eritrea van de "vermeende historische [n] waarheden" ⁶ sprak.

als gevolg van de Zapp en Disch altijd op vertrouwd dat "getuigen" op zijn website een "welkomstboodschap", gepubliceerd ^zeven , in de algemene expressis is expliciet het bestaan van kindsoldaten in Eritrea in het verleden en het heden geweigerd:

"In Eritrea, was er nooit kindsoldaten, tot op heden is er niet."

Vanwege het feit dat dit bericht zonder commentaar en werd uitgebracht zonder enige afstandelijkheid, moet worden aangenomen dat als een "GbR getuigen Tsebah-school" onder de naam "getuigen" in de "groet" standpunt, op grond waarvan het kan nooit kindsoldaten in Eritrea moeten delen volledig.

In deze "groet" is ook op elk punt van de "Tsebah-school" de toespraak aan de orde is, maar naar verluidt alleen. Integendeel, wordt de afzender van het bericht tot uitdrukking in het begin, maar dat kon ze niet beoordelen wat waar is van Meharis geschiedenis. In plaats daarvan ontkent het bestaan van een vast tarief van kindsoldaten in Eritrea. Deze solidariteit wordt nu adres dat door de "getuigen" zonder enig commentaar online. Dansen omdat de "getuigen" van de serie over?

Disch de verklaring, volgens hem, eigenlijk gewoon gaan Almaz Yohannes, die gevoeld wordt belasterd in Mehari boek en het feit dat de "Tsebah-school" was slechts een school, zonder een militair karakter. Wat is het maar de "getuigen", die de kwijting omringt? Blijkbaar een aanzienlijke bijdrage aan Eritrea in het algemeen. Deze algemene discussie Disch klaagt, maar alleen op zijn critici, niet met zijn getuigen. Had ook een persoon als de initiatiefnemer van de "groet" durfde te spreken in het voordeel van Mehari, terwijl ze tegelijkertijd Eingeständis dat ze niet kon beoordelen wat waar is van de Mehari verhaal is, de heer zou haar lange een leerzame toegang Disch in zijn vurige hart orgaan voor de, waar hij had uitgelegd aan de persoon op de lijn en draad, dat ze alleen maar "ventiliere", "in schijn" te nemen en in algemene termen en bespreken, kortom, heeft de discussie niet iets verloren en hebben het te doen niet de moeite waard dat een steeds eingehe daarop.

Dit is in wezen tegenstrijdige verklaringen van Peter Disch, Julia en Abraham Mehreteab balanceert over het bestaan van kindsoldaten in Eritrea waren ook de gelegenheid te stellen de bronnen online.

An dieser Stelle darf noch einmal der stellvertretende Leiter der Programmgruppe Ausland des Westdeutschen Rundfunks, Arnd Henze, zitiert werden, auch wenn Herr Disch bemängelt, dass dessen Kritik bereits ein Jahr alt sei. Doch inzwischen hat Disch sich das wieder anders überlegt und seine Mitmenschen informiert, dass es keine Rolle spiele, wie alt ein Text sei, sondern dass es auf die Qualität des Textes ankomme. Angesichts solcher Weisheit, bleibt einem schier der Mund offen stehen. Wie auch immer, dass Herr Henze mittlerweile anderer Ansicht sei, war bislang noch nicht zu lesen. ⁸ Außerdem hat seine Kritik weder an Aktualität noch an Relevanz oder Signifikanz eingebüßt:

Geht es darum, das Selbstbild vom legitimen Befreiungskampf nicht durch das Eingeständnis völkerrechtswidriger Kriegsmethoden zu relativieren [...] Hat sich Zapp möglicherweise für einen zynischen Geschichts-Revisionismus einspannen lassen? ⁹

Diktion der „Zeitzeugen” auf ihrer Homepage [ ← ]
Vgl. Peter Disch, Journalist für Popmusik, Eintrag in seinem „Feuerherzblog” vom 21.02.2008 [ ← ]
Den Beitrag kann man sich auf der Homepage von Zapp anschauen. Der zitierte Satz wird in den Sekunden 18-21 geäußert. [ ← ]
Zapp-Sendung vom 20.02.2008 [ ← ]
ebd. [ ← ]
ebd. [ ← ]
Das letzte Mal war auf dieser Seite von einer „Grußbotschaft” die Rede, als darüber berichtet wurde, wie der Vorsitzende der KPD, Genosse Wolfgang Fittinger, den Generalsekretär der Partei der Arbeit Koreas, Kim Jong Il, zu seiner Atombombe beglückwünschte und sich mit kommunistischem Gruß verabschiedete. Dies möge als kleiner Hinweis darauf dienen, in welchem politischen Milieu Grußbotschaften und Solidaritätsadressen bevorzugt ausgetauscht werden. Das Zentralorgan der SED „Neues Deutschland” war zu tiefsten DDR-Zeiten voll mit solcherlei Botschaften. [ ← ]
Wäre das der Fall, hätte Zapp doch keine Sekunde gezögert und die neue, anderslautende Stellungnahme längst prominent auf seiner Website platziert. Als Teaser würde dann dort in schönster Zapp-Diktion stehen: „Rückzieher: Kritiker hat Einsehen!” [ ← ]
Arnd Henze in einem Schreiben an Zapp vom 20.02.2007 [ ← ]

Aandeel

Also filed in Geschichte , Medien , Parallelwelten | Tagged Geschichte , Medien , Parallelwelten , Politik | Comments (0)

Wer im Glashaus ZAPPt (die Vierte)

Montag, 4. Februar, 2008

Ä hnlich, wie ein schlechter Witz durch Wiederholung nicht besser wird, gewinnt eine dürftig fundierte Behauptung nicht an Glaubwürdigkeit, wenn man sie einfach erneut aufstellt, ohne sie mit wenigstens einem relevanten neuen Fakt zu untermauern. Es wirft ein schlechtes Licht auf Denjenigen, der diese Behauptung dennoch wieder aufstellt, liegt der Verdacht doch nahe, dass es ihm an guten Argumenten mangelt. Zu den umtriebigen Enthüllungsjournalisten vom Medienmagazin „Zapp” des NDR scheinen diese kleinen Wahrheiten aus Kindertagen jedoch offenbar nicht durchgedrungen zu sein.

In der vergangenen Woche nämlich sendete man unter Ägide des „Königs der Recherche” ¹ , auch bekannt unter seinem bürgerlichen Namen „Kuno Haberbusch”, einen ziemlich alten Zopf. Anlass dafür war die bevorstehende 58. Berlinale, auf welcher der Film „Feuerherz” (Regie: Luigi Falorni) am 14. Februar Premiere haben wird. Da dieser an gleichnamiges Buch von Senait Mehari angelehnt ist, läuteten bei Zapp sämtliche Alarmglocken, schien dies im pawlowschen Sinn doch ein gefundenes Fressen, bei dem in gesteigertem Maß die Protestsekrete produziert wurden. Schließlich hat Zapp, seiner eigenen – gewohnt unbescheidenen – Auffassung zufolge, vor fast genau einem Jahr „enthüllt” , dass in Meharis Buch alles Lüge sei. Nun also die Verfilmung einer „Lüge” ² – da erklimmt man bei Zapp doch sofort mit Kampfgeheul die Barrikaden, um diese Gefahr für die Gesellschaft abzuwenden, für die man Meharis Buch zu halten scheint. Man misst ihrem Buch so viel Bedeutung bei, als hätte Mehari damit die Grundfesten der Gesellschaft ins Wanken gebracht. Die Menschen müssen endlich die Wahrheit erfahren, und diese eine Wahrheit hat Zapp und verbreitet sie mit missionarischem Eifer. Es könnte sonst morgen für alle zu spät sein. Es könnte jemand den Film sehen und sich eine eigene Meinung bilden, ohne von Zapp aufgeklärt bzw. indoktriniert worden zu sein. Welch Gefahr!

Es ist wirklich müßig, an dieser Stelle noch einmal en détail zu zeigen, wie einseitig Zapp damals augenscheinlich recherchierte und argumentierte. Es sei deshalb auf mehrere Artikel auf dieser Website verwiesen, die sich ausführlich mit dieser Einseitigkeit und auch mit der Doppelmoral von Zapp befassen ³ .

Zusammenfassend soll jedoch festgehalten werden, dass man bei Zapp offenbar alles andere als ergebnisoffen recherchierte, dass Zapps Argumente genauso gut oder schlecht sind, wie die von Mehari und dass Zapp eben nicht im Sinne des „audiatur et altera pars” berichtete, wie es seine Aufgabe als von der Öffentlichkeit finanziertes Magazin ist. Zapp erfüllt somit seinen öffentlich-rechtlichen Auftrag unzureichend, der auch dahingehend lautet, umfassend und ausgewogen zu informieren. Da hilft es wenig, wenn Zapp, offenbar irgendeiner Direktive der Intendanten des öffenlich-rechtlichen Fernsehens entsprechend, sich plötzlich immer bei den verehrten Zuschauern für die entrichteten Gebühren bedankt, ohne welche die unübertroffenen und bahnbrechenden Recherchen von Zapp gar nicht möglich wären. Weiterlesen ›

Zapp-Eigenwerbung, natürlich mit selbstironischem Augenzwinkern, aber tief im Innern wahrscheinlich absolute Überzeugung. [ ← ]
Die Fiktionalisierung einer Fiktionalisierung, wie auch schon zu lesen war. [ ← ]
1. Wer im Glashaus ZAPPt – 2. Wer im Glashaus ZAPPt (die Zweite) – 3. Wer im Glashaus ZAPPt (die Dritte) [ ← ]

Aandeel

Ook ingediend (8)

Wer im Glashaus ZAPPt (die Zweite)

Sonntag, 12. August, 2007

D a sich die selbsternannten Medienwächter von NDR-Zapp in ihrer vierwöchigen Sommerpause befinden, scheint der Zeitpunkt günstig, ein kleines Resümee der vergangenen Monate zu ziehen.
Ohne Unterlass versucht man bei Zapp, die offensichtlich gefühlte Mission zu erfüllen, den augenscheinlich für ziemlich unmündig und unselbständig gehaltenen Bürger aufzuklären. So wird man nicht müde, sich in fast jeder Sendung über irgendeine Schlagzeile der Bild zu ereifern, als ob man damit noch jemanden hinter dem Ofen hervorlocken könnte. Spätestens, seitdem ein Hans Esser alias Günter Wallraff vor genau 30 Jahren bei der Bild Hannover hinter die Kulissen geschaut und darüber berichtet hat, wissen eigentlich alle, wie das System Bild in seinen Grundzügen funktioniert. Die verkaufte Auflage der Bild geht darüber hinaus offenbar stetig zurück ¹ , wozu also diese Panikmache? Es gibt zudem bereits BILDblog , wo die Falschdarstellungen der Bild bestens dokumentiert und richtig gestellt werden.

Es gehört im Übrigen zu einer der leichtesten und bequemsten pseudo-intellektuellen Übungen, der Bild Recherchefehler, Widersprüche o.Ä. nachzuweisen. Das ist in etwa so, als wollte man dem NDR jede Woche aufs Neue nachweisen, dass er sich über Gebührengelder finanziere. Letztlich handelt es sich bei der Bild-Kritik von Zapp also um nichts weiter als um von Gebührengeldern finanzierte Glasperlenspielerei – ein selbstzweckhaftes, eitles und unkreatives Hantieren mit Klischees. Zudem: Die Schnittmenge der Bild-Leserschaft und der Zuschauerschaft, auf die Zapp dem Anschein nach abzielt, ist wohl denkbar klein. Man trägt also bei den eigenen Zuschauern Eulen nach Athen. Die Bild-Leser hingegen werden eher nicht erreicht.

Nun denn, Zapp jedenfalls bedient sich in schöner Regelmäßigkeit aus dem BILDblog-Fundus, was nun auch nicht gerade als Recherche im eigentlichen Sinn zu bezeichnen ist, wie Zapp sie immer von allen anderen Medien einfordert und sich selbst als Qualitätsmerkmal an die Brust heftet. Vielmehr lässt sich angenehm billig und unaufwendig Sendezeit füllen, indem man BILDBlog-Einträge verfilmt. Der BILDblog-Gründer Stefan Niggemeier zeigt sich in seinem privaten Blog übrigens deutlich enerviert davon, dass Zapp regelmäßig BILDblog-Einträge zum Teil auch noch ohne Quellenangabe verfilmt. Er bezeichnet Zapp daher nicht gerade ungerechtfertigt sogar als BILDblog-TV. Der von Niggemeier zudem geäußerte klare Verdacht, dass Zapp im Zuge seiner Verfilmungen auch noch Ideen von ihm klaue und bestenfalls nur geringfügig variiere, lässt befürchten, dass man bei Zapp den Unterschied zwischen Copyright und Copyleft nicht kennt. Sicher „recherchiert” Zapp aber auch selbst in Bild.

Ansonsten mutet Zapp oft auch als Trailer-Show für Monitor, Panorama, Report Mainz und extra3 an. Die von diesen Sendungen recherchierten und produzierten Beiträge werden dann in Kurzform bei Zapp gezeigt. An deren Ende wird darauf hingewiesen, dass man den vollständigen Beitrag in den Sendungen der jeweiligen Kollegen sehen könne. Oder aber man sendet Beiträge, die längst anderswo gelaufen sind. Diese Art billiger Zweitverwertung erinnert arg an die nervende cross promotion-Praxis bei Privatsendern. Wo aber ist hierbei die eigene Recherche, für die man sich selbst so gerne auf die Schulter klopft? Ist das die Art „journalistischer Tiefenbohrung”, mit der das Netzwerk Recherche eV die Vergabe seines Preises „Leuchtturm für besondere publizistische Leistungen” ² begründete? Solche Art von Dünnbrettbohrerjournalismus sollte Kuno Haberbusch, Vorstandsmitglied des Netzwerk Recherche eV und Zapp-Chefredakteur sowie laut Eigenwerbung der „König der Recherche” doch nicht in der eigenen Sendung zulassen. Was die selbstgesetzten Standards des Netzwerks angeht, gelingt es ja sogar seinem Vorsitzenden, Thomas Leif, in die Kritik zu geraten, weil er es mit der von ihm postulierten Wichtigkeit der Trennung von PR und Journalismus, mit dem korrekten Zitieren des geistigen Eigentums Anderer, mit dem nicht-manipulativen Umgang von Fakten sowie mit Recherchemethoden selbst alles andere als ernst nehme ³ . Dazu fällt einem doch gleich wieder Heinrich Heine mit seinem so zutreffenden Vers ein:

Ich kenne die Weise, ich kenne den Text,
Ich kenn auch die Herren Verfasser;
Ich weiß, sie tranken heimlich Wein
Und predigten öffentlich Wasser. ⁴

von 4.509.545 Exemplaren 1998 auf 3.444.977 Exemplare 2007. Quelle: IVW [ ← ]
im Jahr 2004 [ ← ]
siehe dazu die Quellensammlung auf Wikipedia . Diese Quellensammlung wurde mittlerweile auffällig „bereinigt”. Das ist eben Wikipedia. Böse Zungen munkeln, dass es schon einmal vorkomme, dass bei Wikipedia der Gegenstand des Artikels den Artikel über sich selbst „richtigstellt”, doch diese Meinung wird hier als Verschwörungstheorie verurteilt. Also alle Vorwürfe, die gegen Herrn Leif erhoben wurden, sind offensichtlich aus der Luft gegriffen. Die Rubrik „Kritik” nimmt sich mittlerweile nahezu wie Werbung für die Person Thomas Leif und das Netzwerk Recherche aus, angereichert mit einem bequemen Link zum Verein. Daher sei hier jedoch auf den Artikel „That's Leif” von Jörg Jacoby in „konkret”- Heft 3/2006 verwiesen. Im Archiv von „konkret” kann glücklicherweise noch nicht jedermann die Artikel nach seinem Geschmack umschreiben. [ ← ]
Heine, Heinrich: Deutschland – Ein Wintermärchen. Zürich 2005, S.12. [ ← ]

Aandeel

Also filed in Geschichte , Hamburg , Medien | Tagged Geschichte , Hamburg , Medien , Politik | Comments (0)

Christian Fürchtegott Gellert – Ein FABELhaftes Grab …

Samstag, 6. Januar, 2007

A m 13. Dezember habe der Philosophieprofessor Gellert nach dreizehntägiger hartnäckiger Leibes-Obstruktion und innerlicher Entzündung die Zeitlichkeit verlassen, meldeten Leipziger Zeitungen. ¹ Mit ihm hätten Stadt und Universität Leipzig einen ihrer berühmtesten Männer verloren, hieß es dort weiter. In der Tat gingen die Menschen eines der bedeutendsten Vertreter der Leipziger Aufklärung verlustig, die sich auch solch bekannter Namen wie Johann Christoph Gottsched und Gotthold Ephraim Lessing rühmen kann. Mit seinen „Fabeln und Erzählungen” (1746-48), die aus dem aufklärerischen Tugendideal heraus entstanden, wurde Gellert einer der meistgelesenen Autoren des 18. Jahrhunderts. Sein Briefroman „Das Leben der schwedischen Gräfin von G***” begründete in Deutschland den bürgerlichen Roman. Seine Lustspiele führten das „Rührstück” (Comédie larmoyante) aus dem Französischen in die deutsche Literatur ein. Auch als Professor genoss Gellert seitens seiner Studenten große Verehrung und Liebe, wie Goethe in „Dichtung und Wahrheit” berichtet. Seine Vorlesungen über Moral, Poesie und Beredsamkeit seien gedrängt voll gewesen, so Goethe. Zu Goethes Studienzeit in Leipzig neigte sich das Leben Gellerts jedoch bereits seinem Ende zu. Mit seiner Beerdigung hatte Gellert jedoch mitnichten seine letzte Ruhestätte gefunden, wie im Folgenden beschrieben werden soll.
Nach dreifacher Umbettung befindet sich Gellerts letzte Ruhestätte nunmehr auf dem Leipziger Südfriedhof (Abteilung I). Seine erste Grabstätte jedoch befand sich auf dem Alten Johannisfriedhof. Als die heute nicht mehr existierende Johanniskirche 1894 bis auf den Turm abgebrochen wurde, um nach den Plänen des Architekten Hugo Licht im neobarocken Stil neu gebaut zu werden, fand man an der Südwand die Gebeine Johann Sebastian Bachs und diejenigen Gellerts. Man exhumierte sie und setzte sie 1897 in dem fertig gestellten Kirchenneubau in einer Gruft unter dem Altarraum erneut bei.
Nachdem das Kirchenschiff im Jahr 1943 bei Luftangriffen stark beschädigt worden war, wurden 1949 die Trümmer beseitigt und die verbliebenen Ruinen des Kirchenschiffs abgetragen. Im gleichen Jahr wurden die Gebeine Bachs in die Thomaskirche umgebettet, während die Gebeine Gellerts in die Universitätskirche St. Pauli überführt wurden. Der übriggebliebene Turm der Johanniskirche wurde 1956 saniert, was nichts daran änderte, dass das atheistische Regime der DDR ihn 1963 sprengen ließ, sodass an dieser Stelle heute nur noch der Name „Johannisplatz” an die Kirche erinnert. Der weiter südöstlich, hinter dem Grassimuseum gelegene Alte Johannisfriedhof, der heute eine museale Parkanlage ist, ist ein weiterer Hinweis auf die frühere Existenz der Kirche. Der seit 1563 bestehende Alte Johannisfriedhof war 1883 wegen vollständiger Auslastung seiner Kapazitäten für Bestattungen geschlossen worden. Fortan wurde der 1846 eröffnete Neue Johannisfriedhof genutzt, der etwa einen Kilometer südöstlich vom Alten Johannisfriedhof gelegen war. Am 31.12.1950 wurde jedoch auch dieser Friedhof von der Stadtverwaltung für Bestattungen – und zwanzig Jahre später, am 31.12.1970, für die Öffentlichkeit geschlossen. Darauf folgte zunächst die Säkularisation des Gottesackers, in deren Zuge Gruftanlagen und Umfassungsmauern abgebrochen und Gräber eingeebnet wurden. Umbettungen fanden nur dann statt, wenn sie privat finanziert wurden. Nur etwa 120 Grabmale wurden gerettet und auf dem Alten Johannisfriedhof gelagert. Unsachgemäßer Transport dorthin führte jedoch zu starken Beschädigungen der historisch bedeutenden Objekte. Vandalismus und Diebstahl taten schließlich ihr Übriges, sodass nach dem Ende des Arbeiter- und Bauernstaates nur noch 58 Grabmale übrig waren, die saniert werden konnten und daraufhin im südöstlichen Teil des Alten Johannisfriedhofs im eigens für diese Objekte eingerichteten Lapidarium aufgestellt wurden. Im Jahr 1983 wurde der nunmehr säkularisierte Neue Johannisfriedhof der Bevölkerung unter dem neuen Namen „Friedenspark” als städtisches Naherholungsgebiet zur Nutzung freigegeben. Somit fiel hier ein Name weg, der an die Existenz der Johanniskirche erinnerte. Die in nordöstlicher Richtung verlaufende Johannisallee ist jedoch ein heute noch existierender Hinweis auf diese Kirche. Die Johannisallee befindet sich zwischen Altem Johannisfriedhof und dem Friedenspark.
Doch zurück zum Schicksal von Gellerts Gebeinen. Ihnen war nur eine kurz Zeit der Ruhe vergönnt, denn die sie beherbergende Universitätskirche St. Pauli war den sozialistischen Bauplanern ein Dorn im Auge. Religion hatte in einer inzwischen in „Karl Marx” umbenannten Universität, auf einem inzwischen auf den Namen „Karl Marx” umgetauften Platz keine Daseinsberechtigung, hatte doch ausgerechnet dieser den von Lenin abgewandelten Auspruch geprägt, demzufolge Religion Opium für das Volk sei. Nun hatte aber der – seine späteren Jünger des DDR-Politbüros an Intelligenz wohl allesamt weit überlegene – Marx diesen Ausspruch in einer Zeit getätigt, als die christliche Konfession fast ausschließlich auf der Seite der „besitzenden Klassen” stand. Das „Übel” der Existenz dieser besitzenden Klassen hatte das SED-Regime im Jahr 1968 jedoch weitgehend beseitigt. Man war dem Ziel der „klassenlosen Gesellschaft” also bedeutend nähergerückt. Es ist durchaus vorstellbar, dass ein Marx diesem neuen Kontext Rechnung getragen hätte. Seine buchstabengläubigen und parolenverliebten Anhänger waren zu einer solchen geistigen Transferleistung offenbar nicht imstande. Das klerikale Übel musste allem Anschein in ihren ideologisch verblendeten Augen mit Stumpf und Stiel ausgemerzt werden. Weiterlesen ›

Vgl. Löffler, Katrin; Schöpa, Iris ua: Der Leipziger Südfriedhof – Geschichte / Grabstätten / Grabdenkmäler. Leipzig, 2004 ² , S. 46. [ ← ]

Aandeel

Ook ingediend (1)

Parallelwelten III (Hamburg, 14.10.2006)

Samstag, 14. Oktober, 2006

Aandeel

Also filed in Hamburg , Parallelwelten | Tagged Hamburg , Parallelwelten , Politik | Comments (0)

CDU-Wahlparty, CDU-Landesvorsitzender MVP Jürgen Seidel

Mittwoch, 4. Oktober, 2006

Aandeel

Also filed in | Tagged Politik | Comments (0)

Parallelwelten II – Schwerin, 17.09.2006

Mittwoch, 4. Oktober, 2006

Der Rechtsextremist Thomas Wulff „Steiner” hat schon frappierende phänotypische Ähnlichkeit mit Ernst „Teddy” Thälmann (beide Hamburger Gewächse) … während Letzterer aber in Buchenwald ermordet wurde, dürfen TW und seine Kameraden, dank der ihnen ach so verhassten Demokratie („Demokröten”, „Grundgeschwätz”, „Verfassungsschmutz”) öffentlich und ungehindert ihre armseligen Ungereimtheiten in die Welt posaunen – geschützt von einer Polizei, deren Angehörige mitunter nicht wissen, wer Anne Frank war.

Kleiner Kontrapunkt:

„Kein Sex mit Nazis!”

Aandeel

Also filed in Parallelwelten | Tagged Parallelwelten , Politik | Comments (0)

L'esprit d'escalier

Category Archives: Politik

Am 1. Mai hat die Post geschlossen

Golo Mann, Karl Marx op

Verraad van de Verrader

Quellentexte zur Existenz von Kindersoldaten in Eritrea

Wer im Glashaus ZAPPt (die Vierte)

Wer im Glashaus ZAPPt (die Zweite)

Christian Fürchtegott Gellert – Ein FABELhaftes Grab …

Parallelwelten III (Hamburg, 14.10.2006)

CDU-Wahlparty, CDU-Landesvorsitzender MVP Jürgen Seidel

Parallelwelten II – Schwerin, 17.09.2006

Categorieën

Archief