T zijn rechtop grafreliëf typeplaatje bevindt zich op het kerkhof van Hamburg Ohlsdorf. Het werd gemaakt in 1938 uit kalksteen. Dit is een weergave van de Romeinse dichter Ovidius, door de traditionele legende, "Philemon en Baucis."
Het is gemeld dat Jupiter en zijn zoon Hermes, keer in menselijke gedaante op aarde kwam en bezocht aan de andere kant van de Egeïsche Zee gelegen Phrygië : "Jupiter kwam hier als een sterveling, en met de vader / Zijn staaf lager zoon Mercury zonder veren. "
Daar wilden ze de mensen de gastvrijheid op de proef gesteld, want Jupiter was ook beschermer van gastvrijheid en daarom Jupiter hospitalis (of Zeus Xenios) heeft gezegd. Als een arme en vermoeide reizigers verkleed ze klopte op de deuren van elk huis en elk klein groot huis, maar vond nergens Entry: "Duizend Behuizingen dichtbij hun komen, vragen om onderdak en rust; / duizenden huizen sperret het Kasteel"
Uiteindelijk kwamen ze bij een hut, die overtrof alle eerdere ellende en drong aan op hun dak van bladeren alleen. Om haar knock down de deur stond wijd open, echter, en een vrolijke stem nodigde de twee mannen lopen, "Een huis krijgt ze, / Hoewel erg klein, bedekt met riet en pijpen van het moeras,"
Hoewel ze moest om door de lage deur, maar eenmaal aangekomen in bukken, vonden ze een comfortabele en schone kamer. Een vriendelijk ogende maatregel was het oude echtpaar en twee wandelaars van harte welkom in een activiteit die begon te maken aan hun gasten zo aangenaam mogelijk te maken. Het bleek de oude man een bank van de open haard en vroeg zijn gasten om zich comfortabel op en hun vermoeide ledematen te strekken. Eerder had de oude vrouw verspreidde zelfs een zachte deken op de bank. Ze stelde zich voor aan vreemden als Baucis en Filemon als haar man: "Maar de eerlijke Baucis en Philemon van gelijke leeftijd, / Beide verlebeten waar de bloei van de jeugd, en zowel / oudheden er geleidelijk. Armoede openlijk belijden / bevoegdheden ze gemakkelijk te verdragen zonder onwillige geest. / Het maakt niet uit of je er, de Heer zocht, of de knecht / Zween zijn allemaal het huis, en dieselbigen commando en te doen. / En als het hemelse paar de arme woning, / En de gebogen hoofd naderde, de lage poort ging, / Is het de vriendelijke oude man rusten op gestelletem stoel, / met de grove gaas, de ijverige Baucis gedekt. / Dan, de kudde bereikt, die gekarnd de lauliche as / opheffen van gisteren brand, met bladeren en droge schors / voeden, en blaast de rook met hijgende adem van de vlammen. / Kleine Split hout en rijst uit de grond gedörretes / zij draagt naar beneden, en zerknickt, en plaatst deze onder de Kesselchen. "
Terwijl ze hing een ketel water op het vuur, zei ze dat ze woonde met haar man sinds hun huwelijk in dit huis en ze waren altijd blij. Ze waren arm, maar gelukkig toch. Net toen het water begon te koken, de oude man kwam binnen met een kop van kool uit de tuin. Samen met een stukje varkensvlees, gekookte kool was nu: "Zelfs de man die verzameld in veg 'in de waterrijke tuin / zij Scrolls. Maar mensen met zweigehörnter gaffel / Verwijdert de beräucherten achterkant van een varken uit het roet bar, / Waar hij redde hem lang, en sneed een stuk uit de schouder, / maar een paar dingen alleen, en de gemiddelde zähmet in de roaring kook. / Beide verkorten van de interim echter dat uur in gesprek, / dat de vertraging heeft niet de vreemdelingen. Bij de kudde / Marching buchene Wanneer de 'op het spel staat met gebogen handgreep. / Dit is gevuld met water laulichem, empfänget ledematen / Bähend. Het staat in het midden van de vijver zuiger gevederde riet / zacht gevuld een magazijn, het frame en de voeten van begrazing. / Dit nu omhullen ze met tapijten, die ze meestal / Alleen de verspreiding feestelijke dag ', maar zelfs dit / slechte en verouderde goederen, niet de onwaardige weidenen korstmos. / Dan rust de goden. "
Ondertussen Baucis bedekt met haar trillende oude rotten bij de tabel: "getuite dan Stellet en beven / Baucis de tafel, maar een van de drie poten waren niet gelijk, / Al snel hetzelfde maakt de scherf: sinds onder toegevoegd aan de vooravond / genezen, jetzo wrijven de afgeplatte groene munt. " Zij bracht olijven, ingemaakte carneool, radijsjes en kaas en een aantal eieren op de tafel. Zelfs dessert werd gehouden: "De bemanning worden dan de gespikkelde bessen van Pallas verwacht. / Ook van de herfst graan Elle gekläreter bewaard in pekel; / radijs, andijvie, ook, en melk in ronde kaas; / eieren in een keer, draaide voorzichtig in de hete as: / Alles op irdnem gerechten. De gevormde klei kruik / verschijnt nu stralend kleurrijke gesneden op de tafel, en buchene beker met ornamenten / vol, en gelakt de holte met geel was. / Een paar keer, want de kachel stuurt de dampende schotels. / Terug naar de verlichting van de jetzo niet erg oude wijnen, / Dat ze een kleine, smalle ruimte verwijderd, niet het dessert. / Hier is moer, hier vijgen, gemengd met gerimpelde data / pruimen in kleine mand ', de grotere geurige appels, / En met grote bessen ingezamelde druiven van paars druiven; / Mid de witte schijf van Honiges, maar bovenal / Nodig de vrolijke oogopslag , en een hart, niet lui of kargend. "
Filemon maakte twee gammele bankjes aan de tafel. Kool en vlees, werden echter gekookt en werden geserveerd. Nadat alles klaar was, vroeg Philemon en Baucis om haar gasten te laten om te proeven. Filemon ook bracht hen meer koppen van beukenhout en een aardewerken kruik wijn, die meer gelijkenis met azijn verdund met water had en ook was. Maar Filemon was duidelijk trots en blij te kunnen stellen voor zijn gasten iets dergelijks. Hij zag het onmiddellijk wanneer een kopje leeg was, bij te vullen. In zijn bruisende gastvrijheid van het oude paar was in eerste instantie niet dat de wijn kan nooit geleegd. Maakt niet uit hoeveel bijgevuld Filemon, de pot vol was. Toen ze zich bewust waren van, maar die vervolgens, veranderden ze ziet er verschrikkelijk voldaan, dan sloeg haar ogen neer en bad, maar rustig. Ze hadden erkend dat het niet was voor haar gasten waren gewone mensen: Zowel zie nu dat, zo vaak als ze altijd erschöpfeten de kruik / herstel van zichzelf vult, en de wijn groeit op vrijwillige basis. / Verbaasd met angst en ontzetting, en hief zijn handen naar achteren, / ze huilen, Baucis op hetzelfde moment, het gebed, en bang van Philemon. " meer>
Een n ter gelegenheid van de Reformatie vandaag de Dag van zullen worden genoteerd op dit punt een criticus van de kerk aforisme Karlheinz Deschner: 
