Een n de westelijke muur van de Leipzig Südfriedhofs in Divisie III is het graf van de heer Julius Meyer, de belangrijkste toevoeging aan Friedrich Arnold Brockhaus encyclopedie Duitse uitgever. Meyer werd geboren op 4 April 1826 als zoon van uitgever Joseph Meyer werd geboren in Gotha. Zijn vader was degene die oprichter van de uitgeverij de naam "Bibliografisch Instituut", die ontwikkeld onder Julius Meyer te bloeien. Om te onderdrukken het zou betekenen om slechts de helft van het verhaal te vertellen. Dus het werd toegestaan om te beginnen met de vader.
Joseph Meyer werd geboren in 1796 in Gotha, daar opgroeien, eerst deelgenomen aan een middelbare school en daarna onder leiding van een minister Schulpensionat. Op de leeftijd van dertien, begon hij een periode van vier jaar in de leer als bediende in een supermarkt in Frankfurt en werd vervolgens in 1817 naar Londen om zijn fortuin te proberen als handelaar verrekend, na tussentijdse successen, echter, in 1820, in cafes en rijden dus zijn bedrijf failliet. Uiteindelijk moest hij naar Londen te laten aan de schuldenaars gevangenis te ontsnappen.
Een jaar later probeerde zijn hand als ondernemer bleken en verven verstrikt, maar opnieuw gespeculeerd dat leidde tot grote verliezen en zelfs niet dus laat dit bedrijf. Nadat hij had gegeven in de tussentijd op zijn voormalige school het taalonderwijs en werd ingevoerd als een schrijver in uiterlijk, Meyer nam in 1824 een positie in Henning's boekhandel in Gotha, waar hij vertrouwd met de publicatie van een wekelijkse correspondentie blad voor handelaren, die onder zijn Aegis is een groot succes. Daarnaast Meyer was ook Shakespeare in het Duits, wat te wijten is aan kritiek op ontworpen zijn vertaling, maar minder succesvol.
Na deze arbeidsverhouding, echter, lokte hem opnieuw onafhankelijkheid, zo richtte hij in 1826, de bovengenoemde Bibliografisch Instituut. Bij de derde poging tot onafhankelijkheid, Meyer - als het snel moet je bewijzen - vond zijn bestemming. Zijn eerste project als een onafhankelijke uitgever die een handelaar was een doorslaand succes. Dit project bestond uit het installeren van goedkope edities van de klassiekers onder de naam "Kabinet Bibliotheek van de Duitse klassiekers." In deze serie verscheen 150 bands, waarvan 40.000 exemplaren werden verkocht ooit een , dat was een groot succes. Hij geschonden auteursrechten, maar ook tegen wat de concurrentie is minder storend dan zijn offensief en onder andere, nieuwe manieren van reclame en marketing worden omzeild, met wie hij soms zelfs de gevestigde boekverkopers. Meyer zei geadverteerd in kranten met geen enkele advertentie voor zijn publicaties, maar hetzelfde op meerdere pagina's. Hij was het ophangen van affiches reclame op postkantoren en mail naar miljoenen folders. Het effect van deze campagnes was onmiddellijk. Geïnteresseerde onderzoek gedaan naar de boekhandels in overvloed op het aangeboden titel te kopen, waarom de boekhandels gedwongen worden om deze op voorraad hebben. In de gebieden die geen boekhandel of hun boekhandels in bezit wilde niet samenwerken met Meyer, won hij van buiten de industrie als een distributeur van handelsagenten, die op zijn beurt honderden colporteurs 2 gestuurd, zodat venters met abdominale winkels in het land.
Daarnaast Meyer bracht in zijn publicaties de Subskriptionsprinzip gebruikt. Speciaal voor meerdelige publicaties of anderszins kan kostbaar zijn, pre-volgorde via het abonnement het abonnement gelijk aan de bladen. Dit liet de uitgever aan de ene kant bepaalt het aantal exemplaren dat zou verkoopbaar en ten tweede, of dit zou op zijn minst de productiekosten te dekken. Zo heeft het risico van publicatie. De abonnee betaalde gehele publicatie van tevoren, maar slechts gedeeltelijk geleverd als week gedurende een jaar. Dit was deels zo ver dat niet alleen individuele volumes achtereenvolgens werden geleverd, maar slechts twee bogen, wat overeenkomt met 32 pagina's. Hebt u samen vult u alle vormen, kunnen zij worden gebonden bij het boekbinden. Op de weg, laat de omvang van de productie voor de uitgever beheersbaar. Tegelijkertijd is dit stukje bij beetje aanwinst voor minder welvarende klanten was betaalbaar, zodat nieuwe kopers zijn ontwikkeld. Zo Meyer ook gehandeld in de geest van de Verlichting impuls als gevolg van zakelijke motto "Onderwijs voor iedereen". Een andere reden voor de lage prijzen van Meyer's boeken en hun daaruit voortvloeiende grote spreiding was ook het hierboven genoemde feit dat Meyer sommige werken illegaal herdrukt, dus zonder te hebben verkregen van de licenties. Met een dergelijke illegale edities, was hij in staat om de productiekosten te verlagen en deze kostenbesparingen door te geven aan haar klanten. Het was niet tot ongeveer 40 jaar later - namelijk op 9 November 1867 - werd een wet waarmee al die literaire werken was het publieke domein, de auteurs waarvan ten minste 30 jaar onlangs was overleden. Dit gold op een werk vanaf dat moment hadden noch de uitgever noch enige afstammelingen van in aanmerking komende van de auteur te betalen schadevergoeding, die voor een belangrijke kostenfactor geboekt in de productie van boeken. Het is derhalve niet te worden beschouwd als een toeval dat de jonge uitgever Philipp Reclam. alleen in het jaar waarin deze wet is, uitgevaardigd met de publicatie van zijn nog steeds de verkoop van Universele Bibliotheek begon.
De volgende publicatie van de uitgeverij kreeg de naam "Meyer's universum." Het was een historische en geografische staalgravures, waarin Meyer schreef de teksten zelf. Nogmaals, het succes was groot, zoals blijkt niet in het minst omdat deze atlassen werden soms vertaald in twaalf talen.
Meyer nu gepland om zijn eigen druk-en bindwerk te starten. Daarom is de plaats was voldoende in de uitgeverij in Gotha, maar niet langer, zo zocht hij naar geschikte panden en tenslotte, in ongeveer 70 km ten zuiden Hildburghausen moet zoeken, waar hij 1829 Brunnquellsche Palace
De Bibliografische Instituut in december 1828 verhuisd naar Hildburghausen en verhuisde naar de toenmalige zogenaamde "Brunnquellsche paleis." Meyer hierheen verhuisd "Cabinettsbibliothek" en "Miniatuur Bibliotheek van de Duitse klassiekers." Ook hier de derde editie van de goedkoopste klassieke boeken in de jaren 1848-1854 een unieke editie gehoord, de politieke betekenis in het kielzog van de burgerlijk-democratische revolutie van 1848/49 mag niet worden ontslagen uit de hand. Deze derde editie van de goedkope serie werd gepubliceerd onder de naam "Meyer's Penny Bibliotheek" (meer dan 365 tapes). De aankondiging werd gedaan onder het motto: "Onderwijs maakt je vrij". Deze oplossing was voor vele tientallen jaren, het motto van de Bibliografische Instituut.
Het bedrijf bloeide in zijn tijd van Hildburghausen, niet in het minst door het gebruik van de onlangs uitgevonden door Friedrich Koenig persen.
In die tijd, miljoenen gedrukte boeken, in aanvulling op de bekende "Meyers Lexicon" in het bijzonder de goedkope edities van de klassieken, en de miniatuur cent bibliotheek, waardoor zelfs de armere klassen om de klassieke Duitse literatuur te verwerven. Na de dood van Joseph Meyer in 1856 telde de dagen van het Instituut, ondanks alle successen in Hildburghausen, de groeiende bedrijf verhuisde in het boek stad Leipzig.
In Pruisen was er een overeenkomstige bescherming in 1837. De Federale Vergadering ( Duitse Bond ) ook besloten in 1837, een 10-jarige bescherming periode sinds de publicatie van het werk, in 1845 tot 30 jaar na de dood van de auteur (post mortem auctoris) werd uitgebreid. Was 1857 in de Noord-Duitse Bond een algemene bescherming van het auteursrecht geïntroduceerd in 1871 door het Duitse Rijk werd overgenomen en later uitgebreid. In het Derde Rijk, de auteur was slechts een "trustee van het werk" voor de nationale gemeenschap.
Brehm's Animal Life
Plaats een reactie